कुरुवा घरजीवनमा सबैभन्दा ठूलो कुरा बाँच्नु रहेछ । बाँचेपछि मात्र पो कसरी बाँच्यो भन्ने प्रश्न आउने रहेछ । खानु मात्र ठूलो कुरा रहेनछ, कति फाल्यो भन्ने कुरा पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण रहेछ ।Share
कांग्रेस लोकतन्त्रवादी हो, रास्वपाको अग्निपरीक्षा बाँकी नै छलोकतन्त्र वा लोकतन्त्रवादी भनेको दस्तावेज, भाषण र प्रोपोगान्डा होइन, पार्टीको सिद्धान्त, नीति, एजेन्डा र संस्कार हो । त्यसैले लोकतन्त्र र पपुलिज्म, उदारवाद र नवउदारवाद, भिजन र भ्रमको त्यही कसीमा कांग्रेस र रास्वपाको परीक्षण गरिनुपर्छ ।
गेजा शर्मा वाग्ले, राजनीतिक विश्लेषक
रास्वपाको उदयले कांग्रेसलाई जति चुनौती सिर्जना भएको छ, कांग्रेसजस्तो स्थापित लोकतन्त्रवादी पार्टी हुँदाहुँदै लोकतन्त्रवादी पार्टीको रूपमा स्थापित गर्न रास्वपालाई झन् ठूलो चुनौती छ । तर, अब कम्युनिस्ट पार्टी कमजोर हुने र कांग्रेस र रास्वपाजस्ता लोकतन्त्रवादी पार्टीहरू प्रमुख शक्तिका रूपमा स्थापित हुने सम्भावना पनि छ ।
'इतिहासको जगमा लालीगुराँस नेपाल'नेपाल दुई शक्तिबीचको प्रतिस्पर्धाको मैदान होइन, गतिशील पुल बन्न सक्छ । यस्तो पुल, जसले उत्तर र दक्षिणलाई व्यापार, ऊर्जा, पर्यटन, शिक्षा, प्रविधि र सांस्कृतिक आदान प्रदानमार्फत जोडोस् । पुलको काम कसैको पक्ष लिनु होइन, सम्बन्ध जोड्नु हो । नेपालको परराष्ट्र नीति पनि यही आत्मविश्वासमा आधारित हुनुपर्छ ।
अर्को चुनावमा रास्वपाले यसपटकजस्तो आँधीबेहरी ल्याउन सक्दैनरास्वपा पनि सामाजिक प्रजातन्त्रको कुरा गर्न थालेको छ । लिबरल डेमोक्रेसीलाई उनीहरूले मानेका छन् । सामाजिक सुरक्षालाई टेवा दिने कुरा उनीहरूको छ । वैचारिक हिसाबले कांग्रेस र रास्वपा उस्तै धारमा पर्छन् ।
सत्ताको नयाँ अभ्यास कि विकृत राजनीतिको पुनरावृत्ति ?सरकारको सफलता वा असफलता त्यस देशका सबैभन्दा तल्लो तहमा रहेका जनताको जीवनमा आउने परिवर्तन र उनीहरूको सरकारसँगको भरोसाको तहबाट मापन हुनुपर्छ । मापन गर्न सकिने गरी जीवनमा देखिने परिवर्तनको लागि त समय लाग्ला, तर सरकारका सुरुवाती कदमले उनीहरूको भरोसा भने भत्केको देखिन्छ ।
कुरुवा घरजीवनमा सबैभन्दा ठूलो कुरा बाँच्नु रहेछ । बाँचेपछि मात्र पो कसरी बाँच्यो भन्ने प्रश्न आउने रहेछ । खानु मात्र ठूलो कुरा रहेनछ, कति फाल्यो भन्ने कुरा पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण रहेछ ।
कोभिड– १९ सँग एक स्वास्थ्यकर्मीको अनुभवमैले काम गर्ने ठाउँ प्रत्यक्ष कोभिडका संक्रमित बिरामी हेर्नुपर्ने ठाउँ होइन । अझ त्यसरी हेर्नुपर्ने ठाउँका आदरणीय दिदीबहिनीहरूसँग कस्तो अनुभूति छ होला, म केवल कल्पना मात्र गर्न सक्छु ।
वर्षव्यक्तिः समयको नाडी छाम्ने प्रयासवर्षव्यक्ति बन्नु भनेको ‘सबैभन्दा सफल’ हुनु होइन, बरु त्यो वर्षको कथा भन्न सक्ने पात्र बन्नु हो । २०८२ को कथा परिवर्तन, असन्तुष्टि र सम्भावनाको थियो । र, यो कथामा बालेनसहित यी सबै पात्रहरूले आफ्नो–आफ्नो अध्याय लेखेका छन् ।
नयाँ पात्रो, परिवर्तन प्रतिविम्बित होस् नयाँ सरकारसमाजको सपना फेरिएको वर्ष रह्यो । संवादको शैली बदलिएको वर्ष भइदियो । पुस्ताको पौरख बताउने वर्ष पनि हो । यो वर्ष उत्साह र ऊर्जाको सम्मिलन समय रह्यो । संक्रमित सत्तालाई बदलिएको समयले दिएको कठोर सन्देशको वर्ष पनि हो ।
बालेनले ऊर्जा र मतादेशलाई अवसरमा बदलून्अबको दशक बालेन दशक हुने सम्भावना छ । त्यस अर्थमा बालेनले विगतको तितो अनुभवको समीक्षा गरेर अघि बढ्दा मात्रै पनि उनी अवसरकै थुप्रोमा हुनेछन् ।
