लुम्बिनीमा दलित अधिकार ऐन नागरिक समाजदेखि प्रदेशसभासम्मको सहकार्यदलित अधिकार ऐन, २०८३ लाई केवल एउटा नयाँ कानुनका रूपमा मात्र हेर्नु पर्याप्त हुँदैन । यसलाई व्यवहारमा रूपान्तरण गर्ने प्रदेशस्तरीय प्रयास तथा राज्य, संसद, नागरिक समाज र दलित समुदायबीचको सहकार्यको महत्त्वपूर्ण उदाहरणका रूपमा लिनुपर्छ ।
परिवर्तनको दाबी होइन, परिवर्तनको अनुभूति आवश्यकनागरिकका लागि नयाँ राजनीतिक शक्तिको उदय आशाको विषय बन्नु अस्वाभाविक होइन । तर, नयाँ शक्तिमा पनि पुरानै शैली, उही अहंकार, उही अव्यवस्था र उस्तै जवाफदेहिताको अभाव रह्यो भने स्वतः प्रश्न उठ्छ– परिवर्तन आखिर के भयो ?
धर्मको नाममा पश्चिमा डिजाइनको राजनीतिसुनसरीको कप्तानगञ्जको घटना र त्यसपछि तराईमा रोप्न खोजिएको विभाजनको बिउ तथा पूर्वी पहाडमा गर्न खोजिएको विभाजनलाई रोक्न नेपाली समाजले भारतबाट गहिरो पाठ सिक्न आवश्यक छ ।
सुनको बिछ्यौनाको पोखरी तिम्बुकप्रदूषण नभएको उज्यालोले हामी उज्ज्वल भएका थियौँ । नीलो ऐनाजस्तै ताललाई बाई गर्दै केञ्जोलाई हाई गर्न गयौँ । अक्करे भिरमा फुल्ने यो फूल अग्लो हुने रहेछ ।
यो कथा मुड स्विङको होइन, कुश्मा स्विङको हो !साहसिक पर्यटन पैसा खर्च गरेर किनिने फुटेज मात्र होइन रहेछ, यो त आत्मबलको आसन रहेछ । मुस्कानको मुहान रहेछ । पवित्राको हाउभाउ हेरेर मलाई यस्तै लाग्यो ।
वर्षव्यक्तिः समयको नाडी छाम्ने प्रयासवर्षव्यक्ति बन्नु भनेको ‘सबैभन्दा सफल’ हुनु होइन, बरु त्यो वर्षको कथा भन्न सक्ने पात्र बन्नु हो । २०८२ को कथा परिवर्तन, असन्तुष्टि र सम्भावनाको थियो । र, यो कथामा बालेनसहित यी सबै पात्रहरूले आफ्नो–आफ्नो अध्याय लेखेका छन् ।
नयाँ पात्रो, परिवर्तन प्रतिविम्बित होस् नयाँ सरकारसमाजको सपना फेरिएको वर्ष रह्यो । संवादको शैली बदलिएको वर्ष भइदियो । पुस्ताको पौरख बताउने वर्ष पनि हो । यो वर्ष उत्साह र ऊर्जाको सम्मिलन समय रह्यो । संक्रमित सत्तालाई बदलिएको समयले दिएको कठोर सन्देशको वर्ष पनि हो ।
बालेनले ऊर्जा र मतादेशलाई अवसरमा बदलून्अबको दशक बालेन दशक हुने सम्भावना छ । त्यस अर्थमा बालेनले विगतको तितो अनुभवको समीक्षा गरेर अघि बढ्दा मात्रै पनि उनी अवसरकै थुप्रोमा हुनेछन् ।